Umocowanie bandażem gipsowym jest powszechnie stosowaną metodą stabilizacji zewnętrznej w ortopedii. Tworzy twardą skorupę poprzez namoczenie i owijanie wokół kończyny, a także wykorzystuje kształtowanie i wsparcie, aby utrzymać stabilność miejsca złamania lub zwichnięcia, tworząc dobre środowisko do naprawy tkanek. Podczas operacji należy najpierw oczyścić skórę i zabezpieczyć wyrostki kostne wyściółką. Następnie owiń je równomiernie, zgodnie z anatomicznym kształtem, tak aby zapewnić umiarkowaną szczelność – zbyt luźne mogą spowodować przemieszczenie, natomiast zbyt ciasne mogą utrudnić przepływ krwi.
W ustalonym czasie należy unieść dotkniętą kończynę, aby zmniejszyć obrzęk, na koniec obserwować przepływ krwi, czucie i ruchliwość oraz zwracać uwagę na ryzyko ucisku. Zwykle utrzymuje się od 4-8 tygodni lub nawet dłużej, w zależności od stanu zagojenia złamania. Przed demontażem należy potwierdzić powstawanie kalusa za pomocą obrazowania, aby uniknąć przedwczesnego obciążania i przemieszczenia. Jego zaletami są niski koszt i niezawodne mocowanie, ale istnieją ograniczenia, takie jak słaba oddychalność i niewygodna pielęgnacja, które wymagają ścisłego przestrzegania zaleceń lekarskich w zakresie konserwacji.
