Gipsverbandfixatie is een veelgebruikte externe fixatiemethode in de orthopedie. Het vormt een harde schaal door het ledemaat te weken en te wikkelen, en maakt gebruik van vormgeving en ondersteuning om de stabiliteit van de fractuur- of dislocatielocatie te behouden, waardoor een goede omgeving voor weefselherstel wordt gecreëerd. Tijdens het gebruik is het noodzakelijk om eerst de huid te reinigen en de benige processen te beschermen met opvulling. Wikkel ze vervolgens gelijkmatig volgens de anatomische vorm om een matige strakheid te garanderen - te los kan verplaatsing veroorzaken, terwijl te strak de bloedstroom kan belemmeren.
Tijdens de vaste periode is het noodzakelijk om het aangedane ledemaat omhoog te brengen om de zwelling te verminderen, de bloedstroom, het gevoel en de mobiliteit aan het einde te observeren en alert te zijn op het risico van compressie. Over het algemeen duurt het 4-8 weken of zelfs langer, afhankelijk van de toestand van de fractuurgenezing. Vóór demontage is het noodzakelijk om de vorming van callus te bevestigen door middel van beeldvorming om voortijdige belasting en verplaatsing te voorkomen. De voordelen zijn de lage kosten en betrouwbare fixatie, maar er zijn beperkingen zoals slecht ademend vermogen en lastige verzorging, die strikte naleving van medisch advies voor onderhoud vereisen.
